Kendi güzelliğine inancı olmayan Kraliçe tüm ihtişamıyla aynasının karşısına geçti ve aslında kendine olmayan inancıyla sordu:
"Ayna ayna,söyle bana,var mı benden daha güzeli bu dünyada?
"Evet !"dedi ayna,"evet var kraliçem!"
"Kim peki bu çabuk söyle!" deyip aslına döndü bir an kraliçe çirkefleşerek...
"Pamuk prenses!" dedi ayna,
"efendim o kişi pamuk prenses!"dedi...
Kraliçe hemen cadı oldu zaten hep öyleydi ve elindeki bir sepet kötülükle güzelin evinin yolunu tuttu, elde edemediği güzelliği başkasının güzelliğini,hayatını berbat etmekle bitirmekle elde edeceğini sanmış ama nihayetinde iyi olan güzel olan kazanmıştı
[Velev ki başarılı olsaydı,güzeller bitecek miydi?
Sanmı"yorum"!
Çünkü:
Kraliçe kendine kendine olan inançsızlığından vazgeçmediği müddetçe,güzelliğine inandıracak kimseler arayacaktı ve karşısına rakipler çıkaracak gücünü ise onları bitirmekle harcayacaktı.]
-Peki ya ayna?
[Ayna da hep bir güzeli onun karşısına çıkaracaktı, ta ki kraliçe kendisine gönül penceresinden bakana dek ...]
İshak Merdo
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder